دکترابراهیم صفا در سال۱۳۱۴خورشیدی در خانواده ای اصیل و در روستای ایسین زاده شد، پس از سپری کردن دوران تحصیلات مقدماتی در مدرسه جاوید بندرعباس، به قصد تکمیل تحصیلات در تهران ساکن و دوره دبیرستان خود را در مدرسه البرز تهران سپری نمود و بعد از ورود به دانشگاه تهران و تحصیل در رشته پزشکی؛حوالی سال۱۳۴۳ در دانشگاه علوم پزشکی تهران در رشته پزشکی عمومی فارغ التحصیل شد.بلافاصله به زادگاهش بندرعباس بازگشت و بدون آنکه اندیشه عافیت طلبی و سودای زندگی در پایتخت ایران و یا مهاجرت به خارج کشور را داشته باشد،بیش از۳۵سال از عمر پربرکتش را صرف ارائه خدمات پزشکی به مردمان شهر بندرعباس و روستاهای اطراف آن کرد. هر چند در این مسیر همسرش “دکتر مهین شکیبا” نیز به عنوان نخستین بانوی داروساز استان هرمزگان همواره همپا،همراه و پشتیبانش بود.
ابراهیم صفا را قبل از شهره بودن در طبابت، به صراحت لهجه و ارتباط با بیماران بومی به گویش بندری می شناسند که توانست با کیفیت بخشی به رابطه طبیب و بیمار قبل از تجویز دارو،دردها را بکاهد. نگاه حکیمانه او، همه را شیفته شخصیت و تسلطش به مهارت های یک طبیب حاذق کرده بود؛نگاهی که با مهربانی، دلسوزی و شیوایی کلام یک انسان کامل، همراه بود.
حضور اجتماعی دکتر ابراهیم صفا را نمی توان تنها به عالم طبابت محدود کرد. در دوره ای که به دلیل کمبود پزشک در شهر بندرعباس، مردمانش رنج سفرهای چندروزه و چندماه به استان های همسایه را به جان می خردیدند، نام طبیبی بومی بر زبان اهالی شهر تکرار می شد که خود را با تمام وجود، وقف مردم کرده و توانسته بود با ارتباط مثال زدنی نه تنها دردهای جسم بیماران،بلکه احوالات روحی آنها را نیز بهبود بخشد.
دکتر ابراهیم صفا در سال۱۳۷۹خورشیدی و بعلت حمله قلبی ناگهانی در سن۶۵سالگی دار فانی را وداع گفت. وی تنها یک برند در عرصه پزشکی این شهر محسوب نمی شود بلکه بخشی از تاریخ اجتماعی این خطه نیز به شمار می رود.